Bu rapor Özgürlükçü Gençlik’in 2026 yılında “Gençliğin Geleceksizlik Zirvesi’i için Doğanın Çocukları ile birlikte hazırlanmış ve 19 Nisan 2026 tarihinde gerçekleştirilen Gençliğin Geleceksizlik Zirvesi’nin raporlar bölümünde sunulmuştur. Yaşam ve Talan Arasında: Geleceksizliğe Ekoloji Perspektifinden Bakmak Gelecek, her geçen gün kapitalizmin yarık açtığı alanlardan çıkan farklı krizler karşısında tehdit altındadır. Türkiye’de gençlerin hayatları ekonomik krizinin gölgesinde […]
Kapitalizmin geldiği son aşamada geleceklerini “yok”tan “var” edebilen gençlerin çağı kapanmış, yokluğun limanlarına atılan demirlerle mücadele eden gençlerin çağı başlamıştır. Bizim çağımız. Halihazırda sistem tarafından ellerimize, boynumuza dolanmış zincirlerin sıkılaştığı; amansız, çıplak bir yaşam savaşının ortasında yaşamlarımızı ve geleceğimizi geri alma mücadelesiyle dolu bir çağ. Elimizde avucumuzda olan borçlarla dolu kredi kartlarıyla dolup taşan cüzdanlar,
Tüm Gençlik Davetli: Geleceksizlik Zirvesine Gidiyoruz Read More »
Fransa’da faaliyet yürüten dostlarımız Solidaires Etudiant-e-s ile mücadele pratiklerine dair bir röportaj gerçekleştirdik. Solidaires Etudiant-e-s; faşizme karşı mücadele, neoliberal ekonomik politikalara karşı mücadele, feminist mücadele, ekoloji hareketi, LGBTİ+ hareketi ve bunlarla birlikte güncel durumumuzu etkileyen durumlara, içerisinde mücadele verdiğimiz alanlara ve başka birçok gündeme dair sorularımızı yanıtladılar. Bu röportajı Türkçe çevirisini iki bölüm halinde sitemizde
Entretien avec Solidaires étudiant-e-s syndicats de luttes Read More »
Kapitalizmin Duygusal Rejimi Kapitalizm, yalnızca emeği değil, insanın iç dünyasını da üretim sürecine dâhil etti. Sömürü artık, zihinlerde ve duygularda da gerçekleşiyor. Duygular, hissetme biçimleri, hatta yorgunluklarımız bile sistemin dolaşımına sokulmuş durumda ve böylece insan, bir “hissetme makinesi”ne dönüşüyor. “Daha iyi olmalıyım”, “kendimi gerçekleştirmeliyim”, “pozitif kalmalıyım” bütün bu sözler modern itaat biçimlerinin gizli dilidir. Bu
İklim değişikliği uzun yıllar boyunca sistemin kendini yeniden üretmek için başvurduğu en steril kavramlardan biri oldu. Gezegen yanarken dahi “yeşil büyüme”den söz edildi. Felaketler bile sermaye için yeni fırsat alanlarına çevrildi. Her kriz bir kalkınma masalına yedirildi. Çokça kez “Hepimiz aynı gemideyiz” denildi ama o gemide kimin güvertede güneşlendiği, kimin ambarın karanlığında boğulduğu görmezden gelindi.
Yeşil Boyamanın Yeni Kalkanı Olarak İklim Kanunu Read More »
5 Haziran takvimde “Dünya Çevre Günü” olarak işaretli. İlk kez 1972 yılında Birleşmiş Milletler’in Stockholm’de düzenlediği konferansla ilan edildi. Konferansın amacı görünürde insanlığın çevre üzerindeki etkilerine dikkat çekmekti. Ancak o tarihten bu yana ne çevre korundu ne doğa onarıldı. Tersine kapitalist sistem doğayı önce “sorun” ilan etti, ardından da bu sorununun çözümünü şirketlerin ve devletlerin
Direnişi gösteri haline getirmek, onu eylemsizliğe mahkûm etmektir. Geçtiğimiz 19 Mart, yalnızca İstanbul’da değil; İzmir’den Ankara’ya, Diyarbakır’dan Konya’ya kadar pek çok kentte sokağa çıkanların karşılaştığı bir devlet şiddeti tarihiydi. Gençlik örgütleri, kadınlar, sosyalistler, öğrenciler, farklı politik dinamiklerden gelen birçok kişi, devletin artan zoruna karşı alanlardaydı. Sokakta yükselen bu ortak isyan, yalnızca fiziksel şiddetle yoluyla bastırılmaya
Dijital Aktivizm ve Ehlileştirilmiş Antikapitalizm Üzerine Read More »
Türkiye’de üniversite kelimesini hangi bağlamlarda duyduğumuzu gözden geçirirsek küçük bir Türkiye portresini kayyımlar, usulsüzlükler, baskılar vs. gibi örnekler etrafında çizebiliriz. Bu koşullar altında özgür bir üniversiteden veya akademiden söz etmek gün geçtikçe zorlaşıyor. İktidar tarafından atanan kayımlar veya direkt iktidarın kendi ideolojilerine yönelik açtığı üniversitelerle, akademi git gide daha da gölgede kalan bir ideale dönüşüyor.
Kopuş bir başlangıç noktası değildir ama bir şeylerin başlangıcı olabilir. [1] Sara Ahmed Her gün sisteme içkin krizlerin farklı dışavurumlarına tanıklık etmek, başımızdan aşağı kaynar su dökülmüş etkisi yaratıyor. Olaylar silsilesi içerisinde olgulara ulaşmakta zorlanırken kendi yönümüzü korumak, eksenimizden çıkmamak için olağanüstü bir çaba sarf ediyoruz. Çünkü 21. yüzyılın ilk çeyreğinin sonuna geldiğimizde patriyarkal kapitalizm
Üniversite dediğimiz mekanlar, var oluşundan bu yana egemen sınıfın hegemonyası altında ve bu tarafın ideolojisini yeniden üretmek, beslemek adına kullanılan birer aygıt olarak tarih içerisinde yoluna devam ediyor. Kapitalizm ile birlikte bu misyon yanına ticarileştirme, özelleştirme gibi neoliberal politikalarla paralel birtakım olguları da ekleyerek dönüşüme uğramış ve çağa uygun bir “bilim” üretimi gerçekleştirebilecekleri adımlarla yeni
